پایگاه خبری اعتیاد

آرشیو آدرس RSS درباره ما
کد خبر 2092
۱۷ فروردین ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۳۴
اندازه متن

اعتیاد؛ بی خانمانی ودرد بی هویتی

جمع آوری معتادان از سطح شهر، جز هدررفت بودجه و صرف هزینه های هنگف نتیجه ای در برندارد و اینک دردنیا برای درمان معتادان پرخطر و معتادان بی خانمان برنامه های متنوعی از جمله برنامه های کاهش آسیب انجام می شود که این برنامه ها طیف گسترده ای را در برگرفته است.
عباس دیلمی زاده

هر روز او را در مسیر آمد و شد عابران، تکیده و بیقرار، گاه درمیان سبزه زار و درختان خط میانی اتوبان و گاه برحاشیه راه در حال پرسه زدن می توان دید؛ همیشه آنجاست با ظاهری درهم ریخته و منفور با اندامی لاغر و شکننده، موهایی ژولیده و درهم و لباس هایی پاره پاره و کثیف برتن.

نگاهش که می کنی غم در چشمهایش سنگینی می کند، چشمهایش را از تو می دزدد و برای فرار در پس درختان و علف های هرز اتوبان مدرس گم می شود.ظاهرش نشان از هویتش دارد او مردی از جنس اعتیاد است که البته بی خانمانی را با خود یدک می کشد.
کنجکاوی لحظه ای رهایم نمی کند او را به شیوه ای نامحسوس دنبال می کنم. کنج بیغوله ای در جوی های سرد و سرپوشیده زیرگذر همت شرق به مدرس او را می یابم زیستگاهی به دور از آدمیت و تهی از نبض زندگی. 
ذهنم از سوالات ریز و درشت برهم پیچیده است و از خود می پرسم آیا او تنها زیست می کند و یا همراهانی دارد؟ کجا و چگونه گذران زندگی می کند خواب و خوراکش چطور تامین می شود و اینکه چگونه از خود در محافظت از گزند حیوانات مراقبت می کند؟
در کمال ناباوری نظاره گر ساقیانی نیز می شوم که درآن مکان، چه راحت و آسوده جنس را به مشتریانشان عرضه می کنند.
این گوشه ای از داستان مردی است که در چنگال اعتیاد گرفتار است و بی خانمان و تنها در گوشه ای از شهر به دور از حقوق انسانی خود، زیست می کند. شاید این سناریو یک پرده از هزاران پرده ای باشد که در گوشه گوشه شهرمان، هر روز، تکرار می شود .
دیدن هرباره این سناریو، دل را بدرد می آورد و هر بار آرزو می کنی که ای کاش فردا دیگر هیچ انسانی معتاد نباشد.
نتیجه بررسی ها نشان می دهد که در زمان حاضر براساس آمار موجود ستاد مبارزه با مواد مخدر؛ یک میلیون و 325هزار معتاد در کشور وجود دارد که بخشی از این شمار کارتن خواب و بی خانمان هستند.
هر چند تاکنون طرح های متفاوتی برای جمع آوری معتادان متجاهر از سطح شهر از سوی وزارت کشور به اجرا درآمده است اما همچنان شاهد حضور معتادان بی خانمان و متجاهر در گوشه و کنار شهرمان هستیم. معتادانی که خسته از مصرف مواد بدون هیج کورسوی امیدی به زندگی در گوشه های شهر پرسه می زنند. 
برهمین اساس درآخرین روزهای سال 95، پیرو یکصد و سی و سومین مصوبه ستاد مبارزه با مواد مخدرکشور مقررشد تا مسئولیت جمع آوری معتادان متجاهر از20 اسفند 95 رسما به سازمان بهزیستی کشور واگذار شود وتا خرداد سال 96همه معتادان متجاهر در12 استان پرخطر کشور جمع آوری گردند.
عباس دیلمی زاده، مدیرعامل جمعیت تولدی دوباره، درباره جمع آوری معتادان از سطح شهر نظر نه چندان مثبتی دارد. او می گوید:با پرهیز معتاد از مصرف مواد مخدر واجرای برنامه های پرهیزمدارانه روی معتادان برای رهایی از اعتیاد موفقیتی چندان زیاد حاصل نمی شود وکسب موفقیت در این موضوع نه تنها درایران که در تمام دنیا اندک است. 
وی اظهارمی کند: جمع آوری معتادان از سطح شهر، جز هدررفت بودجه و صرف هزینه های هنگف نتیجه ای در برندارد و اینک دردنیا برای درمان معتادان پرخطر و معتادان بی خانمان برنامه های متنوعی از جمله برنامه کاهش آسیب انجام می شود که این برنامه طیف گسترده ای را در برگرفته است.
دیلمی زاده معتقد است: برای بالابردن بهره وری در زمانی که قرار است اقتصاد مقاومتی پایه و مبنا قرار بگیرد باید بودجه در حوزه اعتیاد در جای مناسب هزینه شود.
به گفته این درمانگر اعتیاد، اقتصاد مقاومتی فقط به این معنا نیست که کارهایی انجام شود که تنها تولید کشور توسعه یابد بلکه می تواند در حوزه مبارزه با مواد مخدر توسعه یابد.
مدیرعامل جمعیت تولدی دوباره می گوید: شواهد علمی زیادی و منابع زیادی وجود دارد که نشان می دهد که اجرای برنامه کاهش آسیب ها هم ازلحاظ اقتصادی و هم کسب موفقیت های پس از ورود به برنامه، موفق و به صرفه عمل کرده است. 
وی توضیح داد: برنامه کاهش آسیب ها با ایجاد سرپناه شبانه وانجام اقدامات اولیه برای معتادان شروع می شود و تا دراختیار گذاشتن دارو، مواد مخدر واتاق تزریق توسعه می یابد. 
دیلمی زاده می گوید: کارشناسان تایید می کنند که برنامه کاهش آسیب مناسب همه گروه هاست. برنامه ای است که در محل خود فرد معتاد به اجرا درمی آید یعنی فرد مواد را مصرف می کند و خدمات می گیرد.همچنین برنامه کاهش آسیب، برنامه ای داوطلبانه است وغالب افراد پرخطر، داوطلبانه وارد این برنامه می شوند. اصل بر داوطلبانه بودن است. برنامه کاهش آسیب معناش این نیست که یک نفر را به زور به خوابگاه ببریم و صبح رهایش کنیم یعنی این برنامه در محل های تجمع و محل تردد آنان اجرا می شود.
مدیرعامل جمعیت تولدی دوباره می گوید: در حال حاضراین برنامه 10 سال است که اجرا می شود اما دریغ که هر سال بدتر از سال قبل و کمرنگ تر عمل می کند. 
این کارشناس معتقد است برای توسعه برنامه کاهش آسیب ها و درمان معتادان باید سرمایه گذاری صحیحی در کشور انجام شود.
از نظر این کارشناس ، معتادان باید خود داوطلبانه به درمان و رهایی از اعتیاد مبادرت ورزند و با اجرای برنامه های کاهش آسیب ها در محل زندگیشان به بهبودی خود کمک کنند درغیر این صورت با روش های زومدارانه موفقیتی در بهبودی آنان حاصل نخواهد شد. 
باید منتظر ماند و دید که آیا جمع آوری معتادان ، کاری از پیش می برد و پاسخگوی نیاز جامعه خواهد بود یا اینکه دوباره سرمایه گذاری دیگری برای برنامه کاهش آسیب انجام داد؛ این را آینده مشخص می کند.

پایان پیام
ارسال نظر