پایگاه خبری اعتیاد

آرشیو آدرس RSS درباره ما
کد خبر 1190
۲۹ دی ۱۳۹۴ ساعت ۰۱:۰۳
اندازه متن

فلسفه خانه‌های میان راهی

ثابت شده است که داشتن شبکه اجتماعی که پاکی را به جای اعتیاد تشویق می‌نماید، به‌شدت کیفیت زندگی فرد بهبودیافته را افزایش می‌دهد تا پاکی خود را حفظ نماید. این حس مسئولیت‌پذیری در خانه‌های میان راهی به حفظ پاکی طولانی مدت کمک می کند.
خانه میان راهی

چنانچه فردی درگذشته به مواد یا الکل اعتیاد داشته است، ممکن است وارد خانه‌های میان راهی شود که همچنین به عنوان یک خانه زندگی سالم نیز شناخته می‌شود. برخی از معتادین گذشته ممکن است بر این باور باشند که سخت است تا خود را با زندگی در چنین خانه‌هایی وفق دهند، اما بسیاری دیگر مصرند که خانه‌های میان راهی برای توانایی حفظ زندگی سالمشان تأثیرگذار بوده است. در ادامه به آنچه در رابطه با لزوم این‌گونه خانه‌ها باید دانسته شود، اشاره می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری اعتیاد (ادنا)، چنانچه فردی در حال تصمیم‌گیری است که آیا وارد چنین خانه‌های بین راهی بشود یا نه لازم است در ابتدا بداند که در این خانه‌ها دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد. یک خانه میان راهی اصطلاح گسترده‌ای است که چندین ترتیب زندگی را شامل می‌شود. برای افرادی که با الکل یا مواد مخدر دست و پنجه نرم کرده‌اند، یک خانه میان راهی می‌تواند به خانه گروهی اطلاق گردد که بر زندگی سالم استوار است. خانه‌های میان راهی ممکن است توسط سازمان‌های مذهبی، خیریه‌ها یا شرکت‌هایی که در بازتوانی سررشته دارند، اداره شوند. اساساً یک فرد پس از بازتوانی احتمالاً به یک خانه میان راهی مراجعه می‌نماید تا بتواند خود را آرام‌آرام با زندگی سالم روزمره وفق دهد. خانه‌های میان راهی مختص الکلی‌ها و معتادین اغلب برای ساکنینش دارای مقررات سخت‌گیرانه‌ای هستند

قوانین با توجه به محل متفاوت هستند اما در مواردی شباهت‌هایی دارند. اساسی‌ترین قانون این است که ساکنین باید همواره پاک باشند و ممکن است به صورت تصادفی یا برنامه‌ریزی‌شده، به منظور تشخیص پاکی‌شان از آن‌ها آزمون مواد گرفته شود. بعضی اوقات، خانه‌های میان راهی ممکن است مواردی را ممنوع اعلام نمایند مانند دهان‌شویه یا عصاره وانیلی که شامل حتی یک کمی الکل است، بنابراین هیچ عضوی از خانه وسوسه نمی‌شود. علاوه بر این قوانین کلی مربوط به زندگی سالم، اکثر خانه‌های میان راهی نیازمند ساکنینی هستند که از جدل، خشونت یا رفتارهای غیرقانونی حذر می‌کنند. بسیاری از این خانه‌ها نیازمند ساکنینی هستند که کار کنند یا برای مدت زمانی درس بخوانند و اغلب آن‌ها به کارهای خانه بسیار کمک کنند. برخی از خانه‌های میان راهی می‌توانند درمان اجباری داشته باشند یا جلسات بحث گروهی برای ساکنینش.

چگونگی کمک خانه‌های میان راهی به بهبودی

خانه‌های میان راهی دارای مزایای بسیاری برای ساکنین آن‌که سعی در داشتن سبک زندگی سالم هستند، ارائه می‌نماید. یک معتاد در حال بهبودی قادر است تا در فعالیت‌های اجتماعی شرکت نماید و وقت خود را با افرادی که دارای مشکلات مشابهی هستند، صرف نماید، بنابراین آن‌ها می‌توانند حمایت و تشویق را از همتایان خود دریافت نمایند. داشتن یک شبکه اجتماعی که پاکی را به جای اعتیاد تشویق می‌نماید، ثابت‌شده است که به‌شدت کیفیت زندگی فرد بهبودیافته را افزایش می‌دهد تا پاکی خود را حفظ نمایند. این حس مسئولیت‌پذیری در خانه‌های میان راهی همچنین به حفظ پاکی طولانی مدت کمک شایانی می‌نماید.

یک خانه میان راهی همچنین حس نظم و ترتیب را ترویج می‌نماید که می‌تواند جهت بهبودی معتاد بسیار تأثیرگذار باشد. اغلب بخش قابل‌توجهی از الکلیسم و اعتیاد به از دست دادن مسئولیت‌پذیری ارتباط پیدا می‌کند، بنابراین خانه میان راهی می‌تواند مکان سالمی جهت به دست آوردن مجدد حس مسئولیت‌پذیری باشد و آموختن مجدد خود مراقبتی. برنامه‌های درمانی که از طریق خانه‌های میان راهی اجرا می‌گردند، ابزار لازم را در اختیار یک فرد در حال بهبودی جهت آغاز یک سبک زندگی سالم و جدید قرار می‌دهند. این خانه‌ها ممکن است کمی محدود به نظر آیند اما درواقع مکانی مناسب جهت انتقال آرام به زندگی نرمال محسوب می‌گردند. در مراکز بازپروری، یک فرد نباید با کلیه استرس‌های روزانه و وسوسه‌های دنیای بیرونی دست و پنجه نرم کند. یک خانه میان راهی به افرادی که در حال ترک مراکز بازپروری هستند کمک می‌کند تا خود را با دنیای واقعی وفق داده و بیاموزند که چگونه پاک باقی بمانند.

مشکلات عدم مراجعه به خانه‌های میان راهی

در رابطه با مزایای و فواید مراجعه به خانه‌های میان راهی تحقیقات زیادی صورت گرفته است تا زندگی سالم پس از بهبودی از اعتیاد ادامه یابد. افرادی که به چنین خانه‌هایی مراجعه نمی‌نمایند، احتمال پاک ماندنشان نسبت به مصرف الکل یا مواد بسیار پایین‌تر از آن دسته است که مراجعه می‌نمایند. ساکنین و غیر ساکنین خانه‌های میان راهی در وهله نخست احتمال عود مصرفشان بالاست و به یک اندازه است اما پس از چند ماه ساکنین خانه‌های میان راهی از نرخ عود مصرف پایین‌تری برخوردارند. علاوه بر این احتمال بیشتر عود مصرف، کسانیکه به این خانه‌ها مراجعه نمی‌نمایند، اغلب شغل خود را از دست می‌دهند یا مرتکب جرم می‌شوند. بدون امکاناتی که چنین خانه‌هایی فراهم می‌آورند، برای بسیاری از مردم مشکل است تا به شغل قبلی خود برگردند یا تحصیل خود را از سر گیرند. آن‌ها زمان خود را صرف وقت‌گذرانی با دوستان قدیمی خود می‌کنند که آن‌ها را تشویق به مصرف الکل یا مواد می‌کنند و تمام آنچه در مرحله بازپروری به دست آورده بودند، از دست دهند.

عود مصرف در خانه‌های میان راهی

متأسفانه، تقریباً نیمی از کلیه معتادین به الکل یا مواد در حال بهبودی پس‌ازاینکه درمان سرپایی را ترک می‌کنند، به‌نوعی عود مصرف پیدا می‌کنند. چنانچه فردی که در خانه میان راهی سکنی گزیده است، عود مصرف نماید، آن‌ها به‌طورکلی اجازه ندارند دیگر در آنجا زندگی کنند چراکه کاری که آن‌ها کرده‌اند، دیگران را تشویق می‌نماید تا آن‌ها نیز مجدداً مصرف نمایند. اگرچه یک خانه میان راهی فردی را که عود مصرف داشته است به حال خود رها نمی‌کند. در عوض، آن‌ها به چنین فردی کمک می‌کنند تا یک مرکز سم‌زدایی یا درمانی پیدا کند تا در آنجا بتوانند به وی کمک مؤثرتری نمایند. این کمک کاملاً لازم است زیرا می‌تواند چرخه اعتیاد را پیش از آنکه عود مصرف مجدداً منجر به مشکل جدی شود، آن را مهار نماید. چنانچه فردی در حال سکنی گزیدن در یک خانه میان راهی است، عود مصرف نباید بدان معنا باشد که فرد قادر به ادامه دادن یک زندگی پاک بلندمدت نیست.

هزینه خانه‌های میان راهی

اغلب مردم ممکن است در رابطه با حضور در یک خانه میان راهی مطمئن نباشند زیرا نسبت به هزینه‌های آن احساس نگرانی می‌کنند. بسته به نوع خانه‌ای که فرد حضور پیدا می‌کند، هزینه‌ها متفاوت هستند اما اکثر خانه‌های میان راهی ارزان هستند. معمولاً کرایه ماهانه مابین 450 دلار تا 750 دلار است و ساکنین به صورت طبیعی برای چیز دیگری پرداخت نمی‌نمایند. به واسطه آنکه خانه‌های میان راهی به وسیله خیریه‌ها اداره می‌شوند، آن‌ها سعی می‌کنند تا اطمینان حاصل نمایند که این‌گونه خانه‌ها به صورت منطقی هزینه دریافت می‌دارند. معمولاً انتظار می‌رود که ساکنین هرماهه کرایه خود را به‌موقع پرداخت نمایند، اما پرداخت کرایه ماه اول و آخر اجباری نیست. توصیه می‌شود که فرد حداقل به مدت 90 روز در خانه میان راهی اقامت کند، اما بسیاری از این خانه‌ها به فرد اجازه می‌دهند تا هرزمانی که نیاز دارند، اقامت داشته باشند. به‌طورکلی، هزینه یک خانه میان راهی برابر است با هزینه معمول زندگی که توسط خود فرد اداره می‌شود و از مراکز بازتوانی بسیار ارزان‌تر است.

منبع: ریکاوری ری استارت

مترجم: داریوش پویان

پایان پیام
ارسال نظر